In 2030 ruim 30% diabeten in Nederland

DiabetesNederland telt 16.788.443 inwoners, las ik zojuist op de website van het CBS. Een ander overheidsinstituut, het RIVM, publiceerde gisteren onthutsende cijfers over het diabetes. Inmiddels telt ons land 801.000 mensen die aan diabetes lijden en zeker 750.000 met een verstoorde glucosetolerantie, dat wil zeggen een sterk verhoogde kans om binnen enkele jaren diabetes te ontwikkelen. Dat betekent dat binnen afzienbare tijd 10% van de Nederlanders diabetes zal hebben als het tij niet gekeerd wordt. Omgerekend naar volwassenen zullen rond 2030 ruim meer dan 30% van zowel de mannen als de vrouwen diabetes hebben. Natuurlijk speelt de vergrijzing een rol, zoals het RIVM aangeeft, maar die verklaring houdt bijna in dat diabetes nu eenmaal hoort bij het ouder worden, afgezet tegen die schrikbarende getallen.

Laten we de oorzaken van diabetes type 2, de meest voorkomende vorm, overslaan en eerst kijken naar wat er zoal aan preventieve maatregelen is georganiseerd. Dat is schrikken, en niet zo’n klein beetje ook: NIETS! De ‘preventie’ richt zich volledig op mensen die al diabetes hebben en op degenen bij wie een verstoorde glucosetolerantie is geconstateerd. Dat is geen preventie maar de put dempen als het kalf verdronken is. Dat lijkt misschien een te snel getrokken conclusie maar als we in de volgende alinea naar de oorzaken kijken vinden we misschien een verklaring.

Als je op zoek gaat naar de oorzaken van diabetes dan kom je vage verhalen tegen, die erop neerkomen dat we het eigenlijk niet precies weten. Overgewicht zou een rol spelen naar toch niet helemaal omdat ook slanke mensen DM2 kunnen ontwikkelen. Lichaamsbeweging speelt een rol maar is zeker geen hoofdoorzaak. Toch richt de de aandacht voor onze gezondheid in de preventiesfeer zich vooral op deze twee factoren: beheersing van het lichaamsgewicht en voldoende beweging. Toegegeven, het zijn geen onbelangrijke factoren maar zoveel minder dan vroeger bewegen we niet terwijl de hoeveelheid calorieën die we naar binnen werken nauwelijks is toegenomen. Tot nu toe heeft Paul Rosenmöller met zijn Convenant Gezond Gewicht geen enkel resultaat geboekt. Integendeel, want overgewicht neemt niet af maar toe.

Hoewel er verschrikkelijk veel informatie over voeding voorhanden is lijkt die factor haast een ondergeschoven kindje als het gaat om de preventie van diabetes en overgewicht. Over het algemeen ligt het accent op de hoeveelheid calorieën terwijl over de soort voeding die gezond voor ons is uitgegaan wordt van een aantal jaren oude aannames. Wordt er nog een serieus onderzoek gedaan naar de desastreuze effecten van suiker, bijvoorbeeld door Martijn Katan een paar jaar geleden met blikjes frisdrank, dan komt de suikerlobby in actie die veel meer kan bijzetten dan de overheid die toch al naar de pijpen van de voedingsindustrie danst in plaats van maatregelen te nemen die echt helpen. Het Voedingscentrum, een belangrijke partner in het Convenant Gezond Gewicht, doet bijvoorbeeld weinig meer dan ons aanraden om veel brood te eten en ons eten te verzuipen in plassen linolzuurrijke olie.

Het accent heeft jarenlang veel te veel op het voorkomen van overgewicht gelegen gedurende de afgelopen decennia. “Als we overgewicht de kop indrukken komen diabetes en andere gezondheidsellende vanzelf minder voor”, was de overheersende gedachte en is die nog steeds, zonder echt goed te onderzoeken waaróm dat overgewicht zo schrikbarend toeneemt. Daarnaast is er veel voor te zeggen dat overgewicht in de hand gewerkt wordt door insulineresistentie in plaats van omgekeerd. Als die gedachtengang gehanteerd zou worden dan zouden we veel meer gedwongen worden om beter naar de effecten van de soort voeding te kijken in plaats van vooral naar de hoeveelheden. Dat is precies wat de evolutionaire geneeskunde doet: kijken naar de leefomstandigheden waarin de mens het beste gedijt qua gezondheid in het kader van de evolutie.

Zouden we er langzamerhand niet beter aan doen om een aantal hardnekkige vooroordelen over vet, koolhydraatbehoefte en cholesterol overboord te gooien? De leugens van de voedingsindustrie niet meer te geloven? Onze energie te stoppen in onafhankelijk onderzoek van de werkelijke oorzaken van veel voorkomende gezondheidsproblemen en de oplossingen daarvoor? Zou er geen verplichting moeten komen om wetenschappelijk onderzoek van voeding door een onafhankelijke instelling te laten natrekken met de verplichting de resultaten daarvan ook te publiceren en dan niet in onleesbaar kleine lettertjes?

Dit artikel is geplaatst in Cholesterol, Diabetes, Hart en bloedvaten, Overgewicht, Voeding. Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *