Het misverstand voeding

Halfacht ’s ochtends, ergens in Nederland.

De moeder van kleine Joeri (6 jaar) smeert twee witte Blue Band Goede Start boterhammen met een beetje margarine en belegt ze met een plakje zonnezuivel 30+ kaas. Samen met een Vitalinea drinkyoghurtje en een flesje Fruit2day gaan de boterhammetjes in zijn rugzakje voor de overblijf straks. Ondertussen hangt Joeri nog wat slaperig aan de ontbijttafel en drinkt met kleine slokjes van zijn WakeUp drinkontbijt. “Mama, ik heb geen zin in WakeUp, ik wil chips!” zegt hij. Ach, wat maakt het uit, denkt zijn moeder, het is immers Lays Light Chips? “Weet je wat we vanavond eten, lieverd?” vraagt ze. “Jouw lievelingseten, zelfmaakmaaltijd van Iglo, Tagliatelle met cherrytomaatjes, broccoli en ham!”. “Jammie”, zegt Joeri, “Maar dan wel zonder broccoli hoor want daar hou ik niet van! En dan wil ik wel van die Vifit Optimel vanillevla als toetje.”

Wat denkt u na het lezen van het bovenstaande stukje??
A. Waar is die moeder in godsnaam mee bezig?
B. Nou, nou, dat zal me een lieve cent kosten!
C. Kan dat kind geen gewone dingen eten ofzo?

Antwoorden:
A. Waar is die moeder in godsnaam mee bezig?
Deze moeder doet het uitstekend, want alle hierboven genoemde producten worden door het Voedingscentrum beschouwd als goede voeding! Het brood, de kaas, de chips en het fruitdrankje zijn genomineerd voor jaarprijs Goede Voeding 2004 van het Voedingscentrum, het drinkontbijt, de zelfmaak (diepvries) maaltijd en de vla zijn de winnaars van voorgaande jaren.
Wat valt nu op als we het lijstje van de kandidaten voor de goede voedingsprijs 2004 zien? Het gaat hier om voedsel wat eigenlijk geen voedsel meer is, of in ieder geval, hard zijn best doet om daar totaal niet op te lijken! Zo is het witte brood van Blue Band eigenlijk geen witbrood maar bruinbrood, althans dat beweert men, in feite is het nog steeds witbrood maar is het door toevoegingen (vezels, vitamines en mineralen) wat opgekrikt. Het is dus witbrood wat eigenlijk bruinbrood is maar stiekem toch witbrood, snapt u wel?
Het Fruit2day is geen fruit, maar een fruitdrankje. Maar volgens de fabrikant geldt het lekker toch als twee stuks fruit. Nou ja, met wat minder voedingsvezels dan. En door het persen en later weer toevoegen van De Stukjes Fruit gaan er ook weer vitamines verloren. Maar dat mag de pret niet drukken, het is fruit dat toch geen fruit is maar stiekem toch fruit, snapt u wel?
Lays Light Chips, tja. Als we chips gaan indelen bij de Goede Voeding dan weet ik ook nog wel een paar kandidaten. Ooit in zijn leven was een chipje een aardappel, zou dat de onderliggende gedachte zijn? Maar ja, light chips, minder vet, dat móet goed zijn toch, dat snapt u toch wel? Bij de Zonnezuivel 30+ kaas is het vet wat normaal in de kaas zit (uit de melk) vervangen door zonnebloemolie. Laten we gemakshalve even vergeten dat volle melkproducten beter te verteren zijn, en dan snapt u wel dat dit de verstandige keuze is!

B. Nou, nou, dat zal me een lieve cent kosten!
Uiteraard kosten deze producten meer dan de originele producten waar ze krampachtig niet op proberen te lijken, al is het alleen maar omdat het hier om zogenaamde “merkproducten” gaat. Bovendien wordt bijvoorbeeld het fruitdrankje in kleine verpakkingen verkocht. De consument betaalt dus voor meer afval. Ja, we hadden nog niet genoeg afval dus er kon nog wel wat bij. Het proces om een fruitdrankje te maken, waarbij vers fruit wordt uitgeperst en het sap ingedikt wordt – om dat vervolgens weer te verdunnen met water – kost ook het nodige, wat later terug te vinden is in de winkelprijs. Maar ja, zo lekker gemakkelijk hè, zo’n flesje, en gelukkig lijkt het niet eens op een appel, dus je loopt er ook niet mee voor gek.
Bij ieder proces waarbij zaken aan voeding worden toegevoegd of eruit gehaald worden de extra behandelingen van het basisproduct aan de consument doorbelast. Deze producten, met uitzondering van de chips, die wat dat betreft van mij de prijs voor Goede Voeding mag krijgen, kenmerken zich allemaal doordat ze meerdere (overbodige) extra behandelingen hebben ondergaan om vooral niet meer te lijken op wat ze zijn, of waren, of juist niet wilden zijn, of euh hoe zat het ook alweer?

C. Kan dat kind geen gewone dingen eten ofzo?
Nou, als we zo doorgaan, dan zíjn dit gewone dingen hoor! De reden om jaarlijks deze prijs uit te reiken is het stimuleren van “een product dat een gezond voedingspatroon gemakkelijker maakt voor de consument”. Dat kan kennelijk alleen door producten die er vooral niet uitzien als gezonde producten (bruin brood, een stuk fruit, een aardappel) maar als iets anders wat klaarblijkelijk als “lekkerder” wordt ervaren? De producenten zelf promoten dit misverstand enthousiast, want op de websites kunnen we de volgende dingen lezen:”Fruit eten is gezond, dat weten we. Alleen doen we het te weinig. We nemen er geen tijd voor of vinden het teveel gedoe en geklieder” (Fruit2Day). De schrijver van deze tekst heeft zeker nog nooit in een appeltje uit de hand gegeten?
Of wat dacht u van: “Het door veel kinderen verafschuwde harde korstje van bruin brood heeft namelijk plaatsgemaakt voor een zachte korst die wel lekker wordt gevonden”. En “een einde aan de gevechten tussen moeder en kind om de kinderen bruin brood te laten eten terwijl ze wit lekkerder vinden!” (Blue Band goede start Witbrood). Hoe bloederig gaat het er bij u aan toe aan de ontbijttafel?

Conclusie: Gezond eten is eigenlijk alleen maar vies en onpraktisch!

Als dát de boodschap is, en als die boodschap nog verder wordt gestimuleerd door zelfs prijzen aan dit soort rommel toe te kennen, hoe kunnen wij dan verwachten dat onze kinderen als volwassenen wel gezonde keuzes gaan maken? Gaat een kind goede eetgewoontes leren door een fruitdrankje te drinken in plaats van even de tijd te nemen om van een stuk fruit te genieten?

Gaan we een toekomst tegemoet van lichtbruine broccolikoekjes – die gelukkig smaken naar echte koekjes – met een laagje chocolade, van roze gekleurde spinazie-ijsjes, voedingsvezelchips met een tomatendipsausje en visoliekauwgum – light uiteraard – in 20 smaken? Als genomineerde voor de prijs voor Goede Voeding van 2005 zou ik dan alvast Chupa chups lollies willen opgeven. Gisteren zag ik op de televisie Daphne Deckers die mij vertelde dat deze lollies echt fruitsap bevatten en geen vet! Bovendien lijken ze absoluut niet op gewoon eten, dus dat moet haast wel gezond zijn, nietwaar Voedingscentrum???

Marjolein van der Wekken
19 Oktober 2004
Bron: www.huismannen.nl

Dit artikel is geplaatst in Voeding. Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie