Zout en vet, vet slecht?

ObesitasMorgen, donderdag 30 mei, gaan drie organisaties die onze gezondheid pretenderen te bewaken, de Consumentenbond, de Hartstichting en de Nierstichting, hun pleidooi benadrukken met een ‘zout’ ontbijt in Den Haag, voorafgaand aan het Algemeen Overleg Preventie in de Tweede Kamer te organiseren.

Dergelijke organisaties, de Gezondheidsraad, waaraan de rest zich toetst voorop, hebben sterk de neiging bij voorbaat gezondheidswinst binnen te harken ten gevolge van hun beleid. Dat komt, om met de deur in huis te vallen, omdat ze zich baseren op een simpel uitgangspunt dat ook wel ‘wetenschappelijke consensus’ wordt genoemd. Dat uitgangspunt komt erop neer dat zout en verzadigd vet DE boosdoeners voor onze gezondheid zijn en die mantra wordt eindeloos herhaald, zonder echt goed naar de wetenschappelijke basis te kijken, laat staan naar de tot nu toe behaalde resultaten. Eerst maar eens ontleden wat het begrip ‘wetenschappelijke consensus’ waard is:

Laten we duidelijk zijn: het werk van de wetenschap heeft absoluut niets te maken met consensus (overeenstemming). In de politiek streeft men naar consensus. De wetenschap daarentegen vereist slechts één onderzoeker die gelijk heeft, hetgeen betekent dat hij of zij resultaten heeft die verifieerbaar zijn door te verwijzen naar de echte wereld.
In de wetenschap doet consensus niet ter zake. Wat er wel toe doet, zijn reproduceerbare resultaten. De grootste wetenschappers in de geschiedenis zijn groot, juist omdat ze met de consensus hebben gebroken. Er bestaat niet zoiets als consensus in de wetenschap.
Als er consensus is, is het geen wetenschap. Als het wetenschap is, is er geen consensus. Punt uit!
Michael Crichton

Dat lijkt me voorlopig wel voldoende. De infantiele manier waarop kokosolie wederom door het Voedingscentrum onder vuur genomen werd, ik gaf daar al eerder commentaar op, spreekt boekdelen over het gehalte aan ‘wetenschappelijke consensusgehalte’ van dit semi-overheidsorgaan, evenals over de anti-zouthysterie.

Wederom vraag ik me af waarom die organisaties hun pijlen niet richten op een veel grotere bedreiging van onze gezondheid: de veel te grote hoeveelheid suiker in onze voeding. Van een beetje zout krijg je geen nierfalen, wel van diabetes. Van kokosvet of reuzel ‘slibt’ je vaatstelsel niet dicht, wel van de door genoemde gezondheidsorganisaties aanbevolen zonnebloemolie en van suiker. Kort door de bocht maar we werken wel per week zowat een kilo suiker naar binnen en daar kun je een aanzienlijke hoeveelheid andersoortige geraffineerde koolhydraten, die geen haar beter zijn, bij optellen.

Het gevolg van dit gebrek aan belangstelling voor werkelijke oorzaken en de nauw verholen door de industrie bejubelde ‘wetenschappelijke consensus’, maar dat mag je rustig ook anders benoemen, zoals Trouw deed in een artikel over de invloed van het bedrijfsleven op de overheid, is de diabesitasepidemie die zich gestaag uitbreidt.

Dit artikel is geplaatst in Cholesterol, Diabetes, Hart en bloedvaten, Overgewicht, Voeding. Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *